-مسخ

تل

 خم

 و صبح

 های آخر پاییز

که باران سگ می شود

و فرمالیسم

                              در رفرم چکمه های لنین                               

در قاب

 عکس کاریزما

سونات آخر سمفونی رنج روزگار خودم

 می شود  اين روزها

صدا

صداي پس -زمینه /  هاضمه ی موریانه ها

و خط چشمها

 در پس زمینه ي کبود روزنامه هایی که به نوبت

 موریانه

 می شوم

 در ذهن روزنامه 

 وقت جویدن ذهن کلام / این روزها

 هوا

 هوای زخمهای دور دهان تو مي شوم

و خط چشمهای کبودی

 دراین خروس- خوان كه تویی

تشویش عاشقانه ی باتوم می شوم

در این خروس-خوان

 که تویی

ایمان صفایی 

هوالمحبوب

 بالش خودم را ترجیح میدهم

 شانه هایت مثل بالش های مسافر خانه است

خوب میدانم سرهای زیادی را تکیه گاه بوده است

                                 ایمان صفایی