يادم بچه كه بوديم توي كوچه صادقانه

                                                          دستامون تو دست هم بود با يه حس مومنانه

غروبا تو دل كوچه يه چيزي تو دلمون بود

                                                          دو تا چشم پنجساله يه نگاه عاشقانه

دست تو مثل يه هفت تير سنگرم ديوار كوچه

                                                          و تفنگ چوبي من حمله ي مصلحانه

هر چيزي پيدا مي كرديم خاك مي كرديم توي باغچه

                                                          نقشه گنج مي كشيديم كه بمونه محرمانه

زن من بودي و من هم شوهر پنجساله ي تو

                                                          و چه حس خوبي ام داشت ازدواج كودكانه

از كي ياد گرفته بودي نميدونم ولي هرگز

                                                          از تو خاطرم نميره بوسه هاي وحشيانه

حالا يه زن اسيري عشقتم يه چيز ديگه است

                                                          حالا يه مرد شكستم تو حصار قهوه خانه

قليون و تنهايي و من آتيشاي چشمتم روش

                                                           تلخي نبودنت هم آخر يه استكانه

شايدم غروب كه ميشه ياد اون كوچه مي افتي

                                                            كلي گريتم مي گيره با يه حس شاعرانه

دلم از زمونه خسته است دلم از عشق گرفته

                                                 كاشكي پنجساله مي مونديم مثل قلب اين ترانه



                                             ساسان رادفر