نشئه های اجباری
چرت های پی در پی، اعتیاد، بیماری
خنده های تزریقی، بوسه های افیونی
رعشه بر دلم انداخت، چشم تو، سیگاری
مست بوی موهایت،غرق طعم لب هایت
نشئه ی دو چشمانت، وایِ من، چه افکاری!!
در به در به دنبالت، شهره ام به بد نامی
من خمار یک بوشه ...تو چرا شرمشاریییی؟؟
من خمار یک بوسه، عمریست که معتادم
بس کن این توهم را! ها، بگو، چه اصراری ؟
خواستی همه دنیا این عذاب را دانند؟؟
یا کسی دلی اخمی ناله ای غمی کاری ؟؟
بچه ای ؟ نمی دانی مثل من فراوانند
مردمان باید خوش، نشئه های اجباری
آرمان صدیقی